یازده کشور ایران، افغانستان، تاجیکستان، پاکستان، ازبکستان، ترکمنستان، آذربایجان، ارمنسنان، گرجستان، قزاقستان و قرقیزستان که مردمانشان هزاران سال در حوزه تمدن ایران قدیم در کنار هم زیسته، در سده های گذشته، در کشاکش رقابت های استعماری از هم جدا شده و در نیمه دوم قرن بیستم از یوغ استعمار آزاد شده اند، اکنون در قالب «دولت های ملی» در نظام بین الملل حضور دارند. نظام بین المللی که واحدهای ملی آن رو به همگرایی نهاده اند و اتحادیه های منطقه ای؛ همچون اتحادیه اروپا، اتحادیه آفریقا، اتحادیه ملل جنوب شرق آسیا، اتحادیه عرب و … را شکل داده اند. بنابراین، یازده کشور وارث فرهنگ و تمدن ایرانی ـ که در یک منطقه منحصر بفرد جغرافیایی و اقتصادی قرار گرفته اند ـ زمینه های تاریخی، فرهنگی اقتصادی و جغرافیایی مناسبی برای تشکیل یک اتحادیه منطقه ای دارند؛ اتحادیه ای بر پایه میراث فرهنگی و تمدنی مشترک منطقه، با نام:
«اتحادیه کشورهای مستقل وارث تمدن ایرانی».
The
با شرکت در نظر سنجی زیــر ما را در شناخت نقاط قوت و ضعف این طرح یاری کنید
