دولت هاي متحجر عربي اند که طي سي سال گذشته، نه تنها دست اتحاد ما را رد کرده اند، بلکه با حمايت از صدام و مطرح کردن مسائل گستاخانه اي مانند کوشش واهي براي «دزديدن نام خليج فارس» و ادعاهاي بي اساس نسبت به «جزاير ايراني» در حقيقت از پشت به ما خنجر زده اند!
ائتلاف کانديداهاي مستقل سراسر کشور که در پنجم اسفند امسال با محورهاي «اولويت به همگرايي نوين منطقه اي، با محوريت فرهنگ و تمدن ايراني» و «خانواده محوري در توسعه پايدار» اعلام موجوديت کرده است، در بيش از نيمي از استان هاي کشور عضوگيري کرده است. گفت و گوی خبرنگار عصر ايران، با حسين رمضاني خردمردي، دبيرکل ائتلاف کانديداهاي مستقل سراسر کشور را در زیر می خوانید.
عصر ايران: آقاي رمضاني خردمردي، در مرامنامه ائتلاف کانديداهاي مستقل سراسر کشور يکي از شرايط اصلي عضويت در ائتلاف، پذيرش طرح «اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني» ذکر شده است، با توجه به نو بودن اين طرح ، مختصري درباره آن توضيح دهيد.
رمضاني خردمردي: اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني طرحي است با رويکرد همگرايي منطقه اي، براي ايجاد نوعي همگرايي فرهنگي، هويتي و اقتصادي بين ملتهايي که در تاريخ پر فراز و نشيب فلات ايران، در کنار هم زيستهاند و از عناصر فرهنگي و تمدني مشترکي (مانند نوروز، زبان پارسي و شخصيتهاي تاريخي) بهره ميبرند. کشورهاي مورد نظر، يازده کشور ايران، افغانستان، تاجيکستان، پاکستان، ازبکستان، ترکمنستان، آذربايجان، گرجستان، ارمنستان، قزاقستان و قرقيزستان هستند که مردمانشان هزاران سال در کنار هم زيسته و در سدههاي گذشته، در کشاکش رقابتهاي استعماري از هم جدا شده اند.
عصر ايران: سابقه اين طرح چيست؟ آيا يک طرح تبليغاتي براي بهره برداري در انتخابات مجلس شوراي اسلامي است يا سابقه علمي ـ پژوهشي دارد؟
رمضاني خردمردي: طرح اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني، اولين بار در سال 1382 همزمان با تلاش وزارت امور خارجه براي عضويت ناظر ايران در اتحاديه عرب، از سوي اينجانب، با چاپ يادداشتي به نام «يک پيشنهاد؛ تشکيل اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني» در روزنامه ايران مطرح شده و از آن زمان تاکنون درباره آن پژوهش و تحقيق شده است؛ لذا به هيچ عنوان طرح تبليغاتي و غيرقابل اجرا نيست.
عصر ايران: اگر اين طرح، طرحي علمي ـ پژوهشي است، چرا در انتخابات مجلس شوراي اسلامي از آن بهره گرفته شده است؟
رمضاني خردمردي: اتفاقاً اين طرح دقيقاً به دليل همين علمي بودن، در انتخابات مجلس شوراي اسلامي به عنوان محور ائتلاف قرار گرفته است. يعني به نظر شما در رويداد مهمي چون انتخابات مجلس شوراي اسلامي بايد از طرح ها و برنامه هاي غيرعلمي براي تبليغ در بين مردم ايران استفاده کرد!؟
عصر ايران: نه! منظور رويه اتخاذ شده است؛ يعني طرح علمي اغلب از طريق مؤسسات و مراکز معتبر مطالعاتي و پژوهشي تدوين شده و براي اجرا در اختيار نهادهاي دولتي قرار مي گيرد؛ نه اين که در فضاي رقابت انتخاباتي و آن هم از سوي يک ائتلاف فصلي مطرح شود!
رمضاني خردمردي: يقيناً رويه و راهکار معمول همين است؛ اما از سال 82 تاکنون، اين طرح در اختيار مراجع مختلف دولتي و شخصيت هاي مهم سياسي قرار گرفته که بدون استثنا آن را مثبت ارزيابي کرده اند که مستندات آن موجود است؛ اما متأسفانه در پيچ و خم ديوانسالاري اداري متوقف شده است. عصر ايران: با اين شرايط، آيا احتمال نمي دهيد که موضوع به اصل طرح بازمي گردد؟ يعني با توجه به سياست کلان نظام جمهوري اسلامي مبني بر اتحاد جهان اسلام، در اولويت سياست خارجي کشور نيست؟
رمضاني خردمردي: اولاً: ايده اتحاد جهان اسلام آرماني است بزرگ که حاصل قرن ها فعاليت فکري و سياسي سياستمداران انديشمندي چون سيدجمال الدين اسدآبادي و بويژه رهبر کبير انقلاب اسلامي، حضرت امام خميني (ره) است و اگر هر آن محقق شود، آرامش و آسايش نسبي به جهان اسلام بازمي گردد؛ اما ما فقط يک طرف اين اتحاديم. يک طرف اين اتحاد، دولت هاي متحجر عربي اند که طي سي سال گذشته، نه تنها دست اتحاد ما را رد کرده اند، بلکه با حمايت از صدام و مطرح کردن مسائل گستاخانه اي مانند کوشش واهي براي «دزديدن نام خليج فارس» و ادعاهاي بي اساس نسبت به «جزاير ايراني» در حقيقت از پشت به ما خنجر زده اند!
ثانياً: هيچ منافاتي بين اين طرح و اتحاد جهان اسلام نيست؛ اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني بر اساس رويکردي منطقه اي است که يک حوزه فرهنگي از جهان اسلام را در برمي گيرد و در صورت تشکيل، حتي مي تواند باعث انسجام بيشتر دولت هاي منطقه و سرعت بخشيدن به اتحاد جهان اسلام شود.
ثالثاً: مگر دولت هاي عربي اتحاديه عرب ندارند؟ و خردتر از اين اتحاديه، شوراي همکاري خليج فارس مگر بر اساس نوعي همگرايي در منطقه اي به نام حاشيه جنوبي خليج فارس بنا نشده است؟ آيا دولت هاي عربي براي وحدت جهان اسلام اتحاديه عرب را منحل مي کنند که ما اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني را معطل بگذريم؟
عصر ايران: سازمان همکاري ها اقتصادي (اکو) 9 کشور از 11 کشوري که در طرح اتحاديه کشورهاي وارث تمدن ايراني آمده است را شامل مي شود؛ آيا اين سازمان که بيش از دو دهه قدمت، ساختار مناسبي براي همگرايي منطقه اي نيست؟
رمضاني خردمردي: اکو همان گونه که از نامش پيداست، يک سازمان است؛ سازماني که بر اساس همکاري هاي اقتصادي بنا نهاده شده و در قرني که عصر سازمان هاي فراملي هويتي است، هر چند لازم است، کافي نيست! اگر اکو شاخصه هاي يک اتحاديه منطقه اي را دارا بود، ترکيه که يکي از مهمترين اعضاي آن است، براي عضويت در اتحاديه ديگر منطقه اي به نام «اتحاديه اروپا»، اصولي از قانون اساسي خود را تغيير نمي داد! همان گونه که اگر روزي موفق شود به اتحاديه اروپا بپيوندد، از اکو خارج نمي شود!
ادامه در قسمت دوم
